Olmekowie, żyjący w pobliżu wschodniego wybrzeża Meksyku od około 1300 rok p.n.e., stworzyli pierwszą cywilizacje w Ameryce Środkowej. Byli utalentowanymi artystami i zręcznymi rzeźbiarzami, wykorzystującymi w swoich pracach jadeit i bazalt – surowce sprowadzane z odległych terytoriów Meksyku. Olmeckie centrum obrzędowe w San Lorenzo dostarcza wielu przykładów ich twórczości artystycznej. Zespół świątynny zbudowano na płaszczyźnie skalnej, około pięćdziesięciu metrów ponad otaczającym terenem. Na jej szczycie, wokół dziedzińca usypano z ziemi kilkanaście sztucznych platform. Znajdowały się tam baseny do obrzędowych kąpieli, a także plac do rytualnej gry w piłkę, w której uczestniczyło wielu mieszkańców Meksyku. Centrum świątynne udekorowano masywnymi w stylu rzeźbami i płaskorzeźbami. Wielkie, zdobione bloki bazaltu mogły służyć jako trony. Zwracają uwagę ogromne kamienne głowy Olmeckich władców. Największe rzeźby zniszczono celowo około 900 roku p.n.e., a następnie zagrzebano na szczycie platformy. Nie wiadomo, co było tego powodem. W San Lorenzo znaleziono około dwustu mieszkalnych kurchanów; badania archeologiczne potwierdziły, że Olmekowie byli społecznością rolniczą, uprawiającą kukurydzę i inne zboża.